Abel en Gordon waren al jaren een succesvol komisch duo toen ze in 2006 voor het eerst samenwerkten aan L’Iceberg. Hun nieuwste film, La fée, oogstte veel lof op het filmfestival van Cannes dit jaar. Deze dromerige sprookjeskomedie gaat over Dom, die nachtwaker is in een hotel in Le Havre. Op een rustige avond komt een vrouw blootsvoets binnenwandelen. Ze stelt zich voor als Fiona, de fee die zijn drie liefste wensen in vervulling kan laten gaan. Dom kan er maar twee verzinnen en wordt langzaam verliefd op de merkwaardige dame. Na vervulling van zijn tweede wens (een scooter) verdwijnt ze spoorloos. In zijn pogingen haar terug te vinden, beleeft Dom de vreemdste avonturen. Knap staaltje moderne slapstick in de traditie van de grote Franse filmkomieken.
 

LA SÉLECTION DE LA CRITIQUE (Kritiekkeuze)
Ieder jaar voegt een criticus een bijzondere film aan het programma toe

“Lang, lang geleden kreeg Simon Carmiggelt van de Franse komiek Jacques Tati te horen dat films gelukkig moeten maken: “Een verhaal moet iets hebben van... en Tati houdt zijn hoofd schuin en fluit even, als een vogeltje in het bos”. Dat hebben zijn erfgenamen Dominique Abel, Fiona Gordon en Bruno Romy goed begrepen. Het Belgisch-Canadees-Franse trio van L’iceberg (2005), Rumba (2008) en nu La fée (2011) laat zijn publiek telkens weer happy de bioscoop verlaten. Opgewekt en gelukkig, ook al verstrengelt het visuele sprookje dat ze net zagen humor en tragiek (lees: geluk en verdriet).

De verdienste van La fée is dat het een in een dromerige retrosfeer badend amour fou-verhaal vol slapstick acrobatieën omtovert in een poëtische ode aan onvolmaaktheid.

De charme van de heel erg fysieke burleske personages is hun onhandigheid, hun fragiliteit. Kortom, hun menselijkheid. De clown is kwetsbaar, maar vindt kracht in zijn marginaliteit. Dat laat hem toe zowel de wetten van de zwaartekracht als de logica van de maatschappij uit te dagen. Voor de drie acteurs/regisseurs is het tonen van kwetsbaarheid een daad van verzet. Hun aan mimetheater en Tati’s cinema schatplichtige humor is helder en eenvoudig, maar zegt ook iets over de realiteit. Op zo’n vrolijke manier dat we fluitend de zaal uitwandelen.”

Ivo de Kock

Ivo De Kock is communicatiewetenschapper aan de Vrije Universiteit Brussel. Vanuit zijn passie voor film levert hij als criticus en zelfstandig filmjournalist al jaren bijdragen aan publicaties in België (o.a. Cinemagie en Panorama) en Nederland (Skoop, Skrien).
Tijdens Ciné Premières verzorgt hij de inleiding bij de voorstellingen van La Fée in ForumImages Groningen en in De Uitkijk Amsterdam