Het is nazomer in Parijs, de dagen zijn nog lang en de avonden zwoel. Zeven jonge mensen kennen elkaar nog van vroeger. Ze zijn voor een paar dagen terug in hun oude buurt, een buitenwijk voor de gegoede middenklasse. Muriel en Christine maken zich zorgen over hun vader, die onlangs te horen kreeg dat hij kanker heeft. Raphael weet zijn depressie nog net onder controle te houden en beetje bij beetje ontdekken Vincent en Christelle dat ze meer voor elkaar zijn dan oude vrienden. Het clubje vrienden van vroeger ontdekt dat de chemie er ondanks alles nog steeds is. Maar de zomerdagen worden alweer korter en het echte leven roept. Melancholie en optimisme gaan hand in hand in deze onnadrukkelijke en sfeervolle vriendenvertelling in de stijl van Éric Rohmer.